Fussilet 41:49

فصلتMekkî

لَّا يَسْـَٔمُ ٱلْإِنسَـٰنُ مِن دُعَآءِ ٱلْخَيْرِ وَإِن مَّسَّهُ ٱلشَّرُّ فَيَـُٔوسٌ قَنُوطٌ

İnsan, (Rabbine) duâ ederek iyilik istemekten usanmaz; fakat kendisine bir kötülük dokunduğu zaman, hemen ümitsizliğe düşer.

Arapça metin: Rasm-ı Osmanî, kaynak: Tanzil.net (CC BY 3.0).

Meal: Dr. Ali Ozek and others, QuranEnc.com, sürüm 1.0.0.

Açıklama

İnsan; sıhhat, mal, çocuk ve daha başka nimetleri istemekten bıkmaz. Fakat kendisine bir fakirlik veya hastalık dokunduğu zaman, o Allah'ın rahmetinden hemen ümidini kaybeder ve ümitsizliğe kapılır.

Kaynak: Al-Mukhtasar fi Tafsir al-Qur'an al-Karim, Tefsir Kur'an Araştırmaları Merkezi, QuranEnc.com, 2026-11-19 tarihindeki haliyle.