Sahih Muslim 104
صحيح مسلم#104SahihBook 1: The Book of Faith
حَدَّثَنَا الْحَكَمُ بْنُ مُوسَى الْقَنْطَرِيُّ، حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمْزَةَ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ يَزِيدَ بْنِ جَابِرٍ، أَنَّ الْقَاسِمَ بْنَ مُخَيْمِرَةَ، حَدَّثَهُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبُو بُرْدَةَ بْنُ أَبِي مُوسَى، قَالَ وَجِعَ أَبُو مُوسَى وَجَعًا فَغُشِيَ عَلَيْهِ وَرَأْسُهُ فِي حَجْرِ امْرَأَةٍ مِنْ أَهْلِهِ فَصَاحَتِ امْرَأَةٌ مِنْ أَهْلِهِ فَلَمْ يَسْتَطِعْ أَنْ يَرُدَّ عَلَيْهَا شَيْئًا فَلَمَّا أَفَاقَ قَالَ أَنَا بَرِيءٌ مِمَّا بَرِئَ مِنْهُ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم فَإِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم بَرِئَ مِنَ الصَّالِقَةِ وَالْحَالِقَةِ وَالشَّاقَّةِ .
Bize Hakem b. Musa el-Kantariy rivayet etti. (Dediki)' Bize Yahya b. Hamza, Abdurrahman b. Yezîd b. Cabir'den rivayet etti. Ona Kaasim b. Muhaymira rivayet etmiş. Demişki: Bana Ebi Bürdete'bni Ebî Musa rivayet etti. Dedi ki: Ebu Musa çok hasta oldu ve bayıldı. Başı kadınlarından birinin kucağında idi. Bunun üzerine kadınlarından biri bir çığlık kopardı. Fakat Ebî Musa ona bir şey söyleyemedi. Ayıldığı vakit: «Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem)'in berî olduğu bir şeyden ben de beriyim. Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem) va veylacı, saçını traş eden ve elbisesini yırtan kadınlardan berî idi.» dedi. Diğer tahric: Buhari, 1234; Tuhfetu'l-Eşraf, 9125 NEVEVİ ŞERHİ: "Vaveylacı, saçlarını tıraş eden, elbiselerini yırtan" ibaresi diğer rivayette "Ben saçlarını tıraş eden vaveyla edip, bağıran, elbiselerini yırtandan uzağı m " şeklindedir. Vaveylacı anlamındaki laflZ asıl nüshalarda sad ile "es-salika" şeklinde geldiği gibi sin ile de gelmiştir. Her ikisi de sahihtir (mastar olarak) es-selk ve es-salk (fiil olarak da) seleka ve salaka şeklinde iki ayrı söyleyiştir. Bunun ism-u faili (sad ile) salika ve (sin ile) selika şeklinde gelir. Musibet halinde sesini yükselten kadına denilir. Saçlarını tıraş eden (el-halika) ise musibet esnasında saçlarını tıraş eden kadına denir. Elbiselerini yırtan "eş-şakka" da musibet halinde elbisesini yırtandır. Meşhur, zahir ve bilinen anlamı budur. Kadı Iyaz ise İbnu'I-A'rabl'den şöyle dediğini nakletmektedir: Salk yüze vurmaktır. Cahiliye davasını gütmek ile ilgili olarak da Kadı Iyaz: Bu ölen için feryat ve figan edip ağıt yakmak, vaveyla diye bedduada bulunmak ve benzeri sözler söylemektir. Cahiliye kaydından kasıt ise İslam'dan önceki dönemde yapılan işlerdir
Açık hadis veri setinden insan çevirisi (fawazahmed0/hadith-api)
It is narrated on the authority of Abu Burda b. Abu Musa that Abu Musa was afflicted with grave pain and he became unconscious and his head was in the lap of a lady of his household. One of the women of his household walled. He (Abu Musa) was unable (because of weakness) to say anything to her. But when he was a bit recovered he said:I have no concern with one with whom the Messenger of Allah (ﷺ) has no concern, Verily the Messenger of Allah (ﷺ) has no concern with that woman who wails loudly, shaves her hair and tears (her garment in grief)
Şu dilde oku:বাংলাFrançaisBahasa IndonesiaاردوEnglish
Book 1: The Book of Faith · 0 / 436 okundu
Açıklama
Abu Burdah (may Allah be pleased with him) narrated that his father, Abu Mūsa al-Ash‘ari (may Allah be pleased with him), got severely sick and lost consciousness. His head was in the lap of a woman from his family, so she screamed and wailed, but he could not respond to her because of being unconscious. When he regained his consciousness, he said that: He dissociates himself from whoever the Messenger of Allah (may Allah's peace and blessings be upon him) dissociated himself from, and he (may Allah's peace and blessings be upon him) dissociated himself from the: Sāliqah: a woman who raises her voice in wailing upon calamity. Hāliqah: a woman who shaves her hair upon calamity. Shāqqah: a woman who tears her garment upon calamity. This is because they are from the practices of the pre-Islamic era of ignorance. Instead, one is commanded to be patient in times of calamity and to seek reward from Allah for it.
Bu hadisten dersler
- Tearing the clothes, shaving the hair, and raising the voice in wailing when calamities strike are prohibited and are considered major sins.
- Grief and crying, without wailing and raising the voice, are not forbidden, as they do not contradict patience with the decree of Allah; rather, they are a form of mercy.
- It is prohibited to express discontent with Allah's painful decrees through speech or actions.
- Patience is obligatory in times of calamity.
Kaynak: HadeethEnc.com, Tercüme Edilmiş Nebevî Hadisler Ansiklopedisi, yayımladığı haliyle.
Âlimlerin değerlendirmesi
Yukarıdaki etiket, bu âlimlerin çoğunun verdiği derecedir ve her âlim bir kez sayılır; tek bir farklı görüş artık hepsinin yerine geçmez. Bir âlim rivayete uydurma derse, diğerleri ne derse desin o hüküm gösterilir. Yalnızca senedini değerlendirdiklerinde (“İsnad”) etiket “Sound chain” der. Her âlimin kendi ifadesi:
Sahih Muslim kitabındaki her rivayet, kitabın yerleşik konumu gereği sahih kabul edilir.
Sahîh-i Müslim 104 standart (Abdülbâkî) numarasıdır; bu rivayet MuslimGPT dizininde #287 numaradadır.
Kitaptaki yeri: 1:193