Sunan Ibn Majah 2213

سنن ابن ماجه#2213Sahih

Book 12: The Chapters on Business Transactions

حَدَّثَنَا عَبْدُ رَبِّهِ بْنُ خَالِدٍ النُّمَيْرِيُّ أَبُو الْمُغَلِّسِ، حَدَّثَنَا الْفُضَيْلُ بْنُ سُلَيْمَانَ، عَنْ مُوسَى بْنِ عُقْبَةَ، حَدَّثَنِي إِسْحَاقُ بْنُ يَحْيَى بْنِ الْوَلِيدِ بْنِ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، عَنْ عُبَادَةَ بْنِ الصَّامِتِ، قَالَ قَضَى رَسُولُ اللَّهِ ـ صلى الله عليه وسلم ـ أَنَّ ثَمَرَ النَّخْلِ لِمَنْ أَبَّرَهَا إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ وَأَنَّ مَالَ الْمَمْلُوكِ لِمَنْ بَاعَهُ إِلاَّ أَنْ يَشْتَرِطَ الْمُبْتَاعُ ‏.‏

Ubâde bin es-Sâmit (r.a.)'den; Şöyle elemiştir: Resulullah (Sallallahu Aleyhi ve Sellem), müşteri (kendisine âit olmasını) şart koşmadığı zaman, (satılan) hurma ağaçlarının meyvesinin, ağaçları aşılayanın hakkı olduğuna ve (yine) müşteri (kölenin malının kendisine âit olmasını) şart etmediği zaman kölenin malının satıcıya âit olduğuna hükmetti. Not: Zevaid'de şöyle denilmiştir: Bunun senedinde İshak bin Yahya bin el-Velid vardır. Buhari ve başkası, onun Ubade bin es-Sılmit'e yetişmediğini söylemişlerdir

Açık hadis veri setinden insan çevirisi (fawazahmed0/hadith-api)

It was narrated that 'Ubadah bin Samit said:"The Messenger of Allah (ﷺ) ruled that the fruit of a palm tree belongs to the one who pollinated it, and that the wealth of a slave belongs to the one who sold him, unless the purchaser stipulated a condition

Şu dilde oku:বাংলাFrançaisBahasa IndonesiaاردوEnglish

Book 12: The Chapters on Business Transactions · 0 / 171 okundu

Âlimlerin değerlendirmesi

Yukarıdaki etiket, bu âlimlerin çoğunun verdiği derecedir ve her âlim bir kez sayılır; tek bir farklı görüş artık hepsinin yerine geçmez. Bir âlim rivayete uydurma derse, diğerleri ne derse desin o hüküm gösterilir. Yalnızca senedini değerlendirdiklerinde (“İsnad”) etiket “Sound chain” der. Her âlimin kendi ifadesi:

Al-AlbaniSahih
Zubair Ali ZaiDaif

Kaynağımız bu hükmü, alındığı basılı nüshanın muhakkiki olan Muhammad Fouad Abd al-Baqi adına da kaydeder. Bu, Elbânî'nin hükmünün yeniden basılmış halidir; bu yüzden bir kez sayılır.

Kitaptaki yeri: 12:77