Sunan Abi Dawud 788
سنن أبي داود#788SahihBook 2: Prayer (Kitab Al-Salat)
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، وَأَحْمَدُ بْنُ مُحَمَّدٍ الْمَرْوَزِيُّ، وَابْنُ السَّرْحِ، قَالُوا حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عَمْرٍو، عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ، - قَالَ قُتَيْبَةُ فِيهِ - عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ، قَالَ كَانَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم لاَ يَعْرِفُ فَصْلَ السُّورَةِ حَتَّى تُنَزَّلَ عَلَيْهِ { بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ } . وَهَذَا لَفْظُ ابْنِ السَّرْحِ .
İbn Abbas'dan; demiştir ki: Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) kendisine ininceye kadar surenin sona erdiğini bilemezdi. Bu, İbnu's-Serh'in (rivayetinin) metnidir
Açık hadis veri setinden insan çevirisi (fawazahmed0/hadith-api)
Ibn Abbas said:The prophet (ﷺ) did not distinguish between the two surahs until the words “In the name of Allah, the Compassionate, the merciful” was revealed to him. These are the words of Ibn al-sarh
Şu dilde oku:বাংলাFrançaisBahasa IndonesiaاردوEnglish
Book 2: Prayer (Kitab Al-Salat) · 0 / 769 okundu
Açıklama
Ibn ‘Abbās (may Allah be pleased with him) points out that the Qur’an's surahs would reveal to the Prophet (may Allah's peace and blessings be upon him) while he did not know where they should end and be separated, until "In the name of Allah, the Most Compassionate, the Most Merciful" was revealed to him; thereupon, he knew that the previous surah came to an end and this was the beginning of a new surah.
Bu hadisten dersler
- Basmalah "In the name of Allah, the Most Compassionate, the Most Merciful" separates between surahs, except between Surat al-Anfāl and Surat at-Tawbah.
Kaynak: HadeethEnc.com, Tercüme Edilmiş Nebevî Hadisler Ansiklopedisi, yayımladığı haliyle.
Âlimlerin değerlendirmesi
Yukarıdaki etiket, bu âlimlerin çoğunun verdiği derecedir ve her âlim bir kez sayılır; tek bir farklı görüş artık hepsinin yerine geçmez. Bir âlim rivayete uydurma derse, diğerleri ne derse desin o hüküm gösterilir. Yalnızca senedini değerlendirdiklerinde (“İsnad”) etiket “Sound chain” der. Her âlimin kendi ifadesi:
Kaynağımız bu hükmü, alındığı basılı nüshanın muhakkiki olan Muhammad Muhyi Al-Din Abdul Hamid adına da kaydeder. Bu, Elbânî'nin hükmünün yeniden basılmış halidir; bu yüzden bir kez sayılır.
Kitaptaki yeri: 2:398