Sunan Abi Dawud 592
سنن أبي داود#592HasanBook 2: Prayer (Kitab Al-Salat)
حَدَّثَنَا الْحَسَنُ بْنُ حَمَّادٍ الْحَضْرَمِيُّ، حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ فُضَيْلٍ، عَنِ الْوَلِيدِ بْنِ جُمَيْعٍ، عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ خَلاَّدٍ، عَنْ أُمِّ وَرَقَةَ بِنْتِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ، بِهَذَا الْحَدِيثِ وَالأَوَّلُ أَتَمُّ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم يَزُورُهَا فِي بَيْتِهَا وَجَعَلَ لَهَا مُؤَذِّنًا يُؤَذِّنُ لَهَا وَأَمَرَهَا أَنْ تَؤُمَّ أَهْلَ دَارِهَا . قَالَ عَبْدُ الرَّحْمَنِ فَأَنَا رَأَيْتُ مُؤَذِّنَهَا شَيْخًا كَبِيرًا .
Bir evvelki (591 nolu) hadis birbaşka senedlede Ümmü Veraka bint Abdillah'dan rivayet edilmiştir. (Veki'den gelen) Önceki rivayet daha tamdır. (Muhammed b. Fadl) dedi ki: Nebi (Sallallahu aleyhi ve Sellem) Ümmü Veraka'-yı evinde ziyaret ederdi ve ona bir müezzin tayin edip, kendisinin de ev halkına imam olmasını emretmişti. Abdurrahman b. Hallad "Ümm-ü Veraka'nın müezzinini yaşlı bir kimse olarak gördüm" dedi. Sadece, Ebu Davud rivayet etmiştir
Açık hadis veri setinden insan çevirisi (fawazahmed0/hadith-api)
This tradition has also been narrated through a different chain of transmitters by Umm Waraqah daughter of ‘Abd Allah b. al-Harith. The first version is complete. This version goes:The Messenger of Allah(ﷺ) used to visit her at her house. He appointed a mu’adhdhin to call adhan for her; and he commanded her to lead the inmates of her house in prayer. ‘Abd al-Rahman said: I saw her mu’adhdhin who was an old man
Book 2: Prayer (Kitab Al-Salat) · 0 / 769 okundu
Âlimlerin değerlendirmesi
Yukarıdaki etiket, bu âlimlerin çoğunun verdiği derecedir ve her âlim bir kez sayılır; tek bir farklı görüş artık hepsinin yerine geçmez. Bir âlim rivayete uydurma derse, diğerleri ne derse desin o hüküm gösterilir. Yalnızca senedini değerlendirdiklerinde (“İsnad”) etiket “Sound chain” der. Her âlimin kendi ifadesi:
Kaynağımız bu hükmü, alındığı basılı nüshanın muhakkiki olan Muhammad Muhyi Al-Din Abdul Hamid adına da kaydeder. Bu, Elbânî'nin hükmünün yeniden basılmış halidir; bu yüzden bir kez sayılır.
Kitaptaki yeri: 2:202